Aangezichtsverlamming, facialis parese (patientenfolder)

Aangezichtsverlamming, facialis parese (patientenfolder)

A. This occurs when the nerve controlling the facial muscles (nerve facialis) – or the part of the brain that controls this nerve is not functioning properly. Bei Patienten mit unilateraler peripherer akuter Fazialisparese (AFP) wird meist am Ende die Diagnose idiopathische AFP* (oder „Bell’s palsy“) gestellt. Bij patiënten met een acute perifere aangezichtsverlamming uit risico groepen voor HIV en/of syfilis (personen met wisselende onbeschermde heteroseksuele contacten, prostituees, intraveneuze druggebruikers en hun seksuele partners en personen afkomstig uit of met een partner uit HIV-endemisch gebied) dient laagdrempelig HIV- en syfilisserologie ingezet te worden. Bij de perifere vorm is de zenuw zelf in zijn verloop tussen hersenstam en zijn aftakkingen naar de verschillende aangezichtsspieren beschadigd. In deze speekselklier splitst de zenuw zich in verschillende takken naar de spieren van het gezicht. Bij negroïde mensen is sarcoïdose een veelvoorkomende oorzaak.

Ook bij een totale uitval is de kans op onvolledig herstel groot. Op de hierboven staande duidelijke foto afkomstig van de Britse patiëntenvereniging is te zien dat de afwijking linkszijdig is. Het kan zin hebben hierop te testen, omdat deze bacterie in principe voor antibiotica gevoelig is. Bij ongeveer de helft (51%) van de patiënten die verwezen worden naar een KNO-arts, is geen oorzaak aantoonbaar en wordt de facialisuitval geduid als een verlamming van Bell. Behalve de gelaatsexpressie van het aangezicht (mimiek) zorgt de zenuw ook voor het sluiten van uw ogen en mond. Een tumor (bijvoorbeeld parotistumor, neurinoom, glomus-jugularetumor) is bij 6% de oorzaak. Kineziterapijom se pokušava očuvati i povećati elastičnost mekih tkiva lica njihovim istezanjem, a cilj je i jačanje oslabljenih mišića određenim vežbama – pacijent aktivira obolele mišiće pred ogledalom,nabirajući čelo,zatvarajući oči, pokazujući zube.

Dit noemt men een facialisverlamming. Het gevolg is een scheef gezicht. De mondhoek hangt lager, de plooi tussen neus en mondhoek verdwijnt en het oog is wijder dan aan de gezonde zijde. Het is onmogelijk het oog te sluiten en bij pogingen daartoe ziet men het oogwit verschijnen. Dit wordt veroorzaakt door het omhoog draaien van de oogbol. Een gewoon verschijnsel dat normaal niet wordt gezien, omdat het ooglid er overheen schuift. De wang is slap en doordat de mond deels omlaag hangt, is praten en slikken moeilijk.

Soms loopt speeksel uit de mond. Een verlamming kan volledig of onvolledig zijn. Direct daarna insmeren met latex handschoenen met mesitranzalf of antibacteriele herstelzalf. Vigilance and quick action is advisable in case of Tick bites. Stapedius-Reflex, vestibuläres System (kalorische Stimulation), Geschmacksverlust und Tränensekretion (Schirmer-Test) beurteilt. De verlamming wordt zeer waarschijnlijk veroorzaakt door het herpes simplex virus, type 1. Hiervoor bestaan internationale samenwerkingen en participeert de afdeling KNO van het azM in internationale operatie- en nervus facialiscursussen, waarbij het herstel van de nervus facialisfunctie centraal staan.
Aangezichtsverlamming, facialis parese (patientenfolder)

Hierdoor ontstaat een ontsteking van de nervus facialis. Er wordt een antiviraal geneesmiddel gegeven ( aciclovir ) om te voorkomen dat het virus zich vermeerdert. Een gunstig effect van orale corticosteroïden is nog evenmin overtuigend aangetoond. Hierom worden er oogdruppels met methylcellulose voorgeschreven. Een onvolledige verlamming geneest meestal vanzelf zonder problemen. Bij postoperatief histopathologisch onderzoek werden lymfogene metastasen gevonden en bleken de snijvlakken van het verwijderde preparaat tumorweefsel te bevatten. Wanneer de oorzaak een tekenbeet is zal ook antibiotica worden voorgeschreven.

Gedurende de bestralingsperiode openbaarden zich multipele levermetastasen. Vooral in het beginstadium van de verlamming is regelmatige controle op eventuele zenuwbeschadiging door de kno-arts gewenst. Na een aangezichtsverlamming met zenuwverval kunnen hinderlijke verschijnselen blijven bestaan. Door een verminderde spierkracht kunnen oog en mond onvolledig worden gesloten. De aangedane zijde kan abnormaal meebewegen, bij spreken, eten en fluiten. Verder kan de aangedane zijde strak aanvoelen en het oog tijdens het eten tranen (“krokodillentranen”). Het herstel zal een jaar na het begin van de verlamming niet verder doorzetten.

Na verloop van jaren kan de verlamming minder zichtbaar worden, omdat de huid ouder wordt en uitzakt. Het eindresultaat is vaak acceptabel. Rust Bij de verlamming van Bell zal het spontaan herstel worden afgewacht zolang de functie niet of niet helemaal uitvalt. Gedurende een paar weken moet rust in acht worden genomen om het natuurlijke genezingsproces zoveel mogelijk te bevorderen. Ik speel nooit zonder zalving. Dit voorkomt uitdroging. Zonodig kunnen overdag beschermende oogdruppels worden gebruikt.

Medicijnen Bij ernstige verlammingen kan worden voorgesteld een kuur te starten met prednison, eventueel in combinatie met een anti-herpesvirusmiddel, liefst binnen één week. Prednison, dat ook door het lichaam in de bijnierschors wordt geproduceerd, heeft het vermogen de gevolgen van een ontsteking, terug te dringen. Mimetherapie Bij onvolledig herstel door beschadiging van de zenuw kunnen de hinderlijke restverschijnselen (asymmetrie in het gezicht, verminderde functie en abnormaal meebewegen) zoveel mogelijk onderdrukt worden door specifieke oefentherapie (“mimetherapie”). Deze behandeling beoogt een betere controle te verkrijgen over de gestoorde gelaatsexpressie. Door oefenen wordt een bewust verband gelegd tussen lichaamstaal, emoties en gelaatsuitdrukking. De oefeningen zijn gericht op ontspanning, beheersing van de ademhaling en het leren bewegen van de mimische spieren van gezonde en aangedane zijde samen. Overige behandelingen Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat operatief openboren van het zenuwkanaal, om de druk op de zenuw weg te nemen, geen effect heeft.

4 Een onvolledige verlamming van Bell vertoont vaker herstel dan een volledige. In andere gevallen dan de verlamming van Bell zal behandeling van de oorzaak van de verlamming noodzakelijk zijn: een oorontsteking, een tumor, antivirale medicijnen (gordelroos), een zenuwreconstructie na zenuwletsel of antibiotica (tekenbeetziekte).

You may also like